تاثیر فنیل بوتازون بر پارامترهای کلینیکی بیهوشی حاصل از تیوپنتال سدیم در سگ نر

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

ندارد

چکیده

بیهوشی برای طیف وسیعی از شرایط در حیوانات و انسان مورد استفاده قرار می
گیرد و شامل تجویز داروهای مختلف از گروه های متفاوت می باشد. تداخلات
دارویی در داخل بدن یکی از مهم ترین پدیده ها در علم فارماکولوژی بوده و
شامل تاثیرات فارماکوکینتیکی و فارماکودینامیکی می باشد. در ارتباط با
تداخلات فارماکوکینتیکی، میتوان برای مثال به القا یا مهار آنزیم های
میکروزومی کبد و یا جابجایی داروها از محل اتصال مشترک بر روی پروتئین
های پلاسما اشاره نمود. در این مطالعه، تاثیر فنیل بوتازون بر پارامترهای زمانی
مختلف (رفلکس پلک، حرکت زبان، کشیدن دست و پا، بازنمودن چشم، حرکت
سر وگردن، حالت نشستن، تلاش برای ایستادن، نامتعادل راه رفتن و طبیعی راه
رفتن) پس از بیهوشی با تیوپنتال سدیم مورد بررسی قرار گرفت. بیست و یک
قلاده سگ نر به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم گردیدند. به حیوانات گروه
0 میلی لیتر به ازای کیلوگرم) 5 دقیقه قبل از تجویز / کنترل سالین نرمال ( 1
وریدی تیوپنتال سدیم 5 درصد (با دوز 17 میلی گرم به ازای کیلوگرم) تزریق
0 میلی لیتر به ازای کیلوگرم قبل از /1) % شد. در گروه آزمایش، فنیل بوتازون 20
تیوپنتال سدیم به صورت داخل رگی تزریق گردید. زمان بدست آمده برای تمام
پارامترهای بازگشت از بیهوشی در گروه آزمایش بیشتر از کنترل به دست آمد که
در یک مورد این تفاوت ها از لحاظ آماری معنی دار می باشد. . همچنین در این
مطالعه مشخص گردید که مقادیر زمانی به دست آمده در سگ های نر چاق تر (با وزن بیشتر از 18kg )در مقایسه با سگ های نر لاغرتر (با وزن کمتر ازkg 18)بیشتر است. در توجیه این اختلافات، می توان رقابت بین فنیل بوتازون و
تیوپنتال برای اتصال به پروتئین های پلاسما را عنوان نمود. بدین معنی که فنیل بوتازون از طریق بالا بردن شکل آزاد تیوپنتال و به دنبال آن تجمع و توزیع مجدد
آن در بدن، موجب افزایش زمان ریکاوری برای گروه آزمایش گشته است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effect of phenylbutazone on the duration of various parameters after anesthesia induced by thiopental sodium in male dogs

چکیده [English]

Taking drug interactions into consideration is an important aspect of therapy and being aware of
such interactions may help to achieve an effective treatment. The purpose of this research was to
investigate the possible interaction between phenylbutazone and sodium thiopental in male
dogs. Twenty one mixed breed dogs were randomly divided into two control and experimental
groups. Normal saline and sodium thiopental were intravenously administered to animals in the
control group. Equivalent dose of sodium thiopental was administered following the injection of
phenylbutazone via the same route. After anesthesia, time intervals needed for the return of
pulpebral reflex, opening of eyes, tongue movement, extension of the limbs, head and neck
movement, sitting position, trying to stand, imbalanced walking, and normal walking were
recorded. Results show that, the average time periods in the experimental group were generally
more than those in the control group. It was also shown that the duration of the above
parameters were significantly higher in heavier dog (>18kg) compared to the lighter ones
(<18kg). It is generally concluded that simultaneous administration of sodium thiopental and
phenylbutazone causes an increase in the recovery period for anesthesia. This may be due to an
increase in the unbound form of thiopental and a quicker distribution of the drug into the brain
and, the refore, a greater duration of thiopental action.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Anesthesia
  • Drug Interaction
  • Phenylbutazone
  • Thiopental Sodium
  • Male Dog