اثر سمیت حاد و مزمن نانو ذرات مس بر بازماندگی و آسیب های بافتی هپاتوپانکراس و آبشش در میگوی سفید غربی (vannamei Litopenaeus)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکده علوم و فنون دریایی و جو ی، دانشگاه هرمزگان،

2 روه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، ایران

3 گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

چکیده

شناخت اثرات سمی نانومواد بر آبزیان در قالب علم نانو سم شناسی آبزیان دارای
اهمیت است. این مطالعه به منظور بررسی اثر سمیت حاد و مزمن نانو ذرات مس
بر بازماندگی و آسیب های بافتی هپاتوپانکراس و آبشش در پست لارو مرحله 16 میگوی سفید غربی (Litopenaeus vannamei)انجام شد. آزمایش سم شناسی حاد طبق استاندارد شماره 203 OECD، طی 96 ساعت انجام و تلفات میگو پس از رویارویی با غلظت های 0/1، 3/2، 1، 3/2، 10، 32 و 100 میلی گرم در لیتر نانوذرات مسِ با اندازه 40 نانومتر، هر 24 ساعت یکبار ثبت شد و داده ها با نرم
افزار پروبیت آنالیز شدند. به دلیل عدم وجود نظم خاص در دادههای سمیت حاد
و در واقع سمیت غیر وابسته به غلظت این ماده در این گونه، امکان محاسبه غلظت کشنده میانی ( 50 LC)میسر نگردید. در آزمون سمیت مزمن میگوها به مدت 21 روز در معرض غلظتهای 0/1، 0/5 و 1 میلی گرم در لیتر قرار داده شدند. بافتشناسی آبشش عوارض زیادی از جمله نکروز شدید، کوتاه شدن
طول تیغههای آبششی ثانویه، افزایش شدید سلولهای هموسیت و کاهش
سلولهای پیلار را نسبت به گروه شاهد نشان داد. در بافت هپاتوپانکراس
عوارضی مثل آکرومگالی (بزرگ شدن) هسته سلولها، نکروز برخی از سلولها،
همچنین کاهش تعداد سلولهای عملکردی و تخریب دیواره توبولها نسبت به
گروه شاهد مشاهده گردید. در جمع بندی، قرار گرفتن در معرض نانوذرات مس
موجب آسیب بافت های هپاتوپانکراس و آبشش در میگوی سفید غربی شده و
در نهایت عوارض ایجاد شده می تواند باعث مرگ و میر در میگو شود

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effect of acute and chronic toxicity of Cu nanoparticles on survival and histopathology of hepatopancreas and gills in Pacific white shrimp (Litopenaeus vannamei)

نویسندگان [English]

  • N. Khosravizadeh, 1
  • I. Sourinejad,
  • S.A. Johari, 2
  • Z. Ghasemi L.V.S., 3
چکیده [English]

Identification of toxicity effects of nanomaterials in the field of aquatic nanotoxicology is of
great significance. This study was conducted to evaluate the effect of acute and chronic toxicity
of copper nanoparticles (CuNPs) on survival rate and histopathology of hepatopancreas and gills
in PL5 of Pacific white shrimp (Litopenaeus vannamei). Acute toxicology test was done
according to OECD no. 203 during 96 h and mortalities were recorded every 24 h after exposure
of shrimps to concentrations of 0.1‚ 0.32, 1, 3.2, 10, 32 and 100 mg/lit of CuNPs with average
size of 40 nm. Data of mortalities were analyzed by probit software. Median lethal concentration
(LC50) was not determined because there was no special order in acute toxicity data. In fact, non
dose-dependent mortalities of this species exposed to CuNPs inhibited the calculation of LC50.
In chronic toxicity test, shrimps were exposed to concentrations of 0.1, 0.5 and 1 mg/lit of
CuNPs for 21 days. Gill histology revealed many damages such as severe necrosis, shortening
of the length of the secondary gill lamellae, severe increase of hemocytes and decrease of pillar
cells compared to control. Histopathological effects in hepatopancreas of CuNPs exposed
shrimps were enlargement of the cell nucleus, necrosis of some cells, as well as reduction of the
number of functional cells and destruction of the tubules wall in compare to the control. In
conclusion, exposure to CuNPs causes histopathological effects on hepatopancreas and gills of
Pacific white shrimp which could finally result in the shrimp mortalities.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Nanotoxicology
  • Cu nanoparticles
  • Histopathology
  • Pacific white shrimp